Unijne zasady czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku

W skrócie

• Dzienny czas prowadzenia pojazdu: najwyżej 9 godzin albo 10 godzin nie częściej niż 2 razy w tygodniu.
• Tygodniowy czas prowadzenia pojazdu: najwyżej 56 godzin i najwyżej 90 godzin w dwóch kolejnych tygodniach.
• Przerwy: 45 minut po 4,5 godziny prowadzenia pojazdu albo 15 minut, a potem 30 minut.
• Dzienny okres odpoczynku: 11 godzin albo 9 godzin nie częściej niż 3 razy między dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.
• Tygodniowy okres odpoczynku: 45 godzin albo, gdy jest skrócony, co najmniej 24 godziny, a skrócenie trzeba później zrekompensować.

Poniżej każda zasada jest wyjaśniona wraz z artykułem rozporządzenia (WE) nr 561/2006, z którego pochodzi.

Dzienny czas prowadzenia pojazdu

• Dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin (art. 6 ust. 1).
• Nie częściej niż 2 razy w tygodniu może zostać przedłużony do najwyżej 10 godzin (art. 6 ust. 1).
• Dzienny czas prowadzenia pojazdu to prowadzenie pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego (art. 4 lit. k)). Nie liczy się go od północy do północy, więc zmiana trwająca po północy liczy się jako jedna.

Tygodniowy czas prowadzenia pojazdu

• Tygodniowy czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 56 godzin (art. 6 ust. 2).
• Łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dowolnych dwóch kolejnych tygodni nie może przekroczyć 90 godzin (art. 6 ust. 3). Tydzień bliski limitowi tygodniowemu zostawia więc mniej czasu na tydzień poprzedni i następny.
• Tydzień to okres od godziny 00.00 w poniedziałek do godziny 24.00 w niedzielę (art. 4 lit. i)).

Przerwy

• Po 4,5 godziny prowadzenia pojazdu kierowca musi zrobić nieprzerwaną przerwę trwającą co najmniej 45 minut, chyba że rozpoczyna okres odpoczynku (art. 7).
• Przerwę można podzielić: przerwa trwająca co najmniej 15 minut, po której następuje przerwa trwająca co najmniej 30 minut (art. 7). Kolejność ma znaczenie: krótsza część jest pierwsza.
• Po wykorzystaniu całej przerwy czas prowadzenia pojazdu liczy się od nowa.

Dzienny okres odpoczynku

• Regularny dzienny okres odpoczynku trwa co najmniej 11 godzin. Można go podzielić na dwie części: pierwszą trwającą co najmniej 3 godziny i drugą trwającą co najmniej 9 godzin (art. 4 lit. g)).
• Skrócony dzienny okres odpoczynku trwa co najmniej 9 godzin, ale krócej niż 11 godzin (art. 4 lit. g)).
• Nowy dzienny okres odpoczynku musi zostać wykorzystany w ciągu 24 godzin od zakończenia poprzedniego dziennego lub tygodniowego okresu odpoczynku (art. 8 ust. 2).
• Między dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku mogą być najwyżej 3 skrócone dzienne okresy odpoczynku (art. 8 ust. 4).

Tygodniowy okres odpoczynku

• Regularny tygodniowy okres odpoczynku trwa co najmniej 45 godzin. Skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwa co najmniej 24 godziny (art. 4 lit. h)).
• Tygodniowy okres odpoczynku musi się rozpocząć najpóźniej po upływie 6 okresów 24-godzinnych od zakończenia poprzedniego (art. 8 ust. 6).
• W ciągu dowolnych dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku albo jeden regularny i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku (art. 8 ust. 6).
• Kierowca wykonujący międzynarodowe przewozy drogowe rzeczy może poza państwem członkowskim siedziby wykorzystać dwa kolejne skrócone tygodniowe okresy odpoczynku, jeśli w ciągu dowolnych 4 kolejnych tygodni wykorzysta co najmniej 4 tygodniowe okresy odpoczynku, z których co najmniej 2 są regularnymi tygodniowymi okresami odpoczynku (art. 8 ust. 6).
• Skrócenie musi zostać zrekompensowane równoważnym nieprzerwanym odpoczynkiem przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu (art. 8 ust. 6b).

Gdzie wykorzystuje się tygodniowy odpoczynek

Te zasady wprowadził pakiet mobilności, który zmienił rozporządzenie.

• Regularnego tygodniowego okresu odpoczynku ani żadnego tygodniowego okresu odpoczynku dłuższego niż 45 godzin, wykorzystywanego jako rekompensata, nie można spędzać w pojeździe. Wykorzystuje się go w odpowiednim zakwaterowaniu, za które płaci pracodawca (art. 8 ust. 8).
• Przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę tak, aby kierowcy mogli w każdym okresie czterech kolejnych tygodni wrócić do centrum operacyjnego pracodawcy albo do swojego miejsca zamieszkania i spędzić tam regularny lub rekompensujący tygodniowy okres odpoczynku (art. 8 ust. 8a).

Odpowiedzialność

• Przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców tak, aby mogli przestrzegać zasad, i przeprowadza regularne kontrole (art. 10 ust. 2).
• Regularne sprawdzanie pobranych danych pozwala przedsiębiorstwu wykryć problem, zanim zrobi to kontrola drogowa lub audyt. Zobacz Pobieranie danych z kart kierowcy i Pobieranie danych z przyrządów rejestrujących.

Co pokazują pobrane dane

• Pobrane dane zawierają prowadzenie pojazdu, inną pracę, gotowość i odpoczynek wraz z czasem, więc na ich podstawie można zmierzyć przestrzeganie zasad dotyczących prowadzenia pojazdu, przerw i odpoczynku.
• Nie pokazują, gdzie kierowca odpoczywał, więc zasad dotyczących miejsca tygodniowego odpoczynku nie da się sprawdzić na podstawie danych.
• Przeprawa promem lub pociągiem, okres poza zakresem albo wyłączenie krajowe mogą zmienić to, czy zasada ma zastosowanie. Nie da się tego ustalić na podstawie samych pobranych danych.
• Ten poradnik wyjaśnia zasady, ale nie jest poradą prawną.

Jak TachoTrace sprawdza te zasady

W planach Standard i Pro TachoTrace porównuje zarejestrowane czynności każdego kierowcy z tymi zasadami. Każde ustalenie pokazuje, co zmierzono, jaki limit zastosowano, o ile został przekroczony lub ile brakuje, oraz wszystkie zapisy, na których się opiera. Zobacz Ustalenia dotyczące prowadzenia pojazdu i odpoczynku.